INFORMATIE OVER HET HUMAAN PAPILLOMAVIRUS (HPV)
Wat is het humaan papillomavirus?
Het humaan papillomavirus , afgekort HPV , behoort tot de groep van de kleine DNA-virussen en wordt geclassificeerd onder de papovavirussen. HPV kan de huid en slijmvliezen van de mens infecteren. HPV infecties komen veel voor. Ongeveer 85% van alle mannen en vrouwen is ooit in aanraking geweest met dit virus. Van het virus zijn ongeveer 130 verschillende typen beschreven. Sommigen veroorzaken goedaardige wratten, zogenaamde papillomen, waaraan het virus zijn naam dankt. Van ongeveer 15 typen van het virus, die de slijmvliezen kunnen infecteren (mucosale typen), is bekend dat ze baarmoederhalskanker kunnen veroorzaken. Deze worden dan ook hoog-risico HPV genoemd.
Wat is het effect van hoog-risico humaan papillomavirus op de baarmoederhals?
HPV is de veroorzaker van baarmoederhalskanker. Immers, het HPV is aangetoond in meer dan 99% van alle gevallen van baarmoederhalskanker. Echter, niet elke HPV infectie leidt tot baarmoederhalskanker. Een voortdurende infectie, ook wel persisterende infectie genaamd, met HPV is nodig voor het ontwikkelen van baarmoederhalskanker. Hoe moeten we ons dat voorstellen?
Na een infectie van de baarmoederhals met HPV, zal het afweersysteem bij de meeste vrouwen het virus in 2 tot 3 jaar opruimen zonder dat deze vrouwen ooit geweten hebben dat ze geïnfecteerd waren. Dit komt omdat de infectie weinig tot geen klachten met zich meebrengt. De resterende, kleine groep vrouwen van wie het afweersysteem het virus niet kan opruimen (ook wel klaren genoemd) zullen bij afname van een uitstrijkje van de baarmoederhals pas merken dat zij een infectie hebben. De infectie kan worden aangetoond in het uitstrijkje door middel van een HPV-test, maar ook via het beoordelen van de vorm van de cellen in het uitstrijkje. De virusinfectie zorgt voor afwijkende cellen van de baarmoederhals. Indien vrouwen de HPV infectie lange tijd met zich meedragen, kan dit uiteindelijk leiden tot baarmoederhalskanker. Het ontwikkelen van baarmoederhalskanker neemt ongeveer 13 -15 jaar in beslag, met als voorwaarde dat het virus gedurende de hele periode aanwezig is. Vroege ontdekking van de afwijkingen aan de baarmoederhals door middel van het uitstrijkje, maakt behandeling mogelijk en geeft de gelegenheid het ontstaan van baarmoederhalskanker te voorkomen.
Persisterende en transformerende infectie
In sommige gevallen kan een chronische, persistente HPV infectie aanwezig blijven in het epitheel. Wanneer deze persistente infectie van een productieve infectie, waarbij virusdeeltjes gevormd wordenovergaat in een transformerende infectie, treedt deregulatie van de normaal gesproken differentiatie-afhankelijke expressie van de virale genen op . Dit gaat gepaard met expressie van de virale oncogenen E6 en E7 in de basale cellen. Gevolg hiervan is dat de virale E6 en E7 eiwitten kunnen interfereren met apoptose (p53, Bak) en celcyclus regulerende eiwitten (pRb) van de gastheercel, waardoor ernstige dysplasie (hooggradige CIN laesies) en carcinoma (in situ) ontstaan en tenslotte invasief carcinoom . Naast E6 en E7 zijn additionele (epi-) genetische veranderingen in de cel nodig om van CIN3 tot invasief carcinoom te komen.
Hoe kom ik aan een infectie met het humaan papillomavirus?
HPV kan seksueel overgedragen worden. Bij seksuele partners kan vaak hetzelfde HPV type aangetoond worden, en omdat het virus zo vaak voorkomt, is besmetting met HPV een normaal gevolg van geslachtsgemeenschap. Aangezien jongere mannen en vrouwen het meest seksueel aktief zijn, komt het virus dan ook bij hen het meest voor (op meerdere locaties in het genitale gebied). Onderzoek heeft aangetoond dat condoomgebruik de kans op het overdragen van een HPV infectie, ook wel de transmissiekans , verlaagt, maar voorkomt de overdracht nooit volledig.
Wat kunt u doen als u een humaan papillomavirus infectie heeft?
Er zijn geen geneesmiddelen tegen het HPV. Wel is een behandeling van de voorloopstadia van baarmoederhalskanker mogelijk. Veelal leidt dit tot totale genezing. Na behandeling van de afwijking aan de baarmoederhals verdwijnt de HPV infectie bijna altijd. In 7-12% van de behandelingen is er nog sprake van een voortdurende HPV infectie (persistentie van HPV) of een nieuwe infectie.
Om de kans op HPV infectie te verminderen is het gebruik van een condoom tijdens geslachtsgemeenschap aan te raden. Bovendien geven condooms bescherming tegen meerdere seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA's). Echter, condooms kunnen de overdracht van het HPV virus tijdens seksueel kontakt nooit voor 100% voorkomen.
Op dit moment lopen vele onderzoeken naar de mogelijkheden van vaccinatie voor HPV. Dit houdt in dat personen voor hun geslachtsrijpe leeftijd, dus voordat zij ooit contact hebben gehad met het virus, worden ingeënt tegen het virus (zogeheten profylactische vaccinatie), waardoor zij hopelijk nooit meer een hrHPV infectie kunnen krijgen. De voorlopige resultaten van profylactische vaccinatie zijn hoopgevend. Over vaccinatie op latere leeftijd is nog te weinig bekend om er iets over te zeggen. Wel is het zo dat de vaccinatie geen zin heeft indien uw thuistest op HPV aanwezigheid wijst.
Humaan papillomavirus